السلام عليكم
لو سمحتى بدون ذكر اسمى وبعتذر عن طول المشكله
متجوزة من سنتين تقريبا عندى طفل فى الخطوبة كنت مبسوطه كتير صحيح كان فى خلافات بس دا اكيد طبيعى شوية شوية بدأت الخلافات تزيد كنت بخاف من فكره الإنفصال عشان اهلى كانوا فرحانين بيه رغم ان امكانياته ضعيفه بس اهله مستواهم كويس بس بيسيبوا الطرف الأخر يعمل ويجهز لأنهم كتير ولو عملوا لواحد فيهم لازم يعملوا للباقى وكدا مش هيفضل حاجة .. بداية الخلاف بينى وبينه الكبير كان مكتوب كتابنا ووالدى تعب بمرض خطير بس مكناش عارفين بس الظاهر قدامنا انه كان بينتهى كانت نفسيتى مدمره وبدل مايقف جمبى كان بيعاتبنى على قلة اهتمامى بيه بصراحة كنت زهقانه منه عشان موقفش معايا زى ماكنت مفكره هو بيسافر برا لشغله ونشوف بعض قليل ويوم الوفاه قطع شغله وجه قدرت اللى عمله وقولت خلينا فى المستقبل تانى يوم لاقيته مسافر برا مصر يحضر فرح واحد معرفته انا كنت عارفة من زمان بس كنت مفكره انه ممكن يلغيه عشان خاطر يقف معانا.. ملغاهوش وسافر واعتبرها فرصة ولما عاتبته قالى انه مش رايح عشان الفرح وبس قالى انه رايح يكتسب خبرات من فرع شغله هناك وطبعا عرفت بعد كدا انها كدبه بس عشان مزعلش . عديت الموضوع وقولت خلينا ف الجاى لأنى مبحبش المشاكل رغم انه بيتهمنى بالنكد عشان بعاتبه على حاجات زى دى .. اتجوزنا وحملت على طول ف ابنى كان مبسوط اووى وانا كمان وقولت اخيرا فى حاجة ورابط قوى بينا .. حصلت مشكله فظيعه اول مانزل اجازة لمجرد ان مامته كانت مقتنعه بدكتورة للمتابعة وانا وماماتى كنا مقتنعين بدكتور تانى معروف .. ونفسيتى تعبت جامد وبهدلنى اخر بهدله وانا كنت زهقانه وقولتله كلام يزهق وكنا هننفصل .. بابا قبل مايتوفى كان بانيلى شقه فى بيت العائلة اتجوزنا فيها واحنا اللى عملنا وشطبنا وجبنا كل حاجة هو جاب العفش فقط واحنا جبنا اوضة منه وفى اوضة مجتش فاضية لأن الشقه كبيرة جدا.. هو اهله محترمين وبيعاملونى كويس بس هو دايما محسسنى انى وحشه ومهمله ونكديه ومش مهتميه بيه وانه كان يستاهل احسن منى .. انا اعترف انى مقصره ف حقه بس من كتر الشتايم والتهزيق بقيت بخاف منه .. يوم الولادة كان احلى يوم ف حياتى وهو جه على طول وساب شغله وكنا مبسوطين اوووى ولما لاقيته كدا قومت والله تانى يوم الولادة وحضرتله الفطار عشان ييجى من السفر يفطر .. ويوميها بليل بدأت المشاكل ابنى مكنش راضى يرضع وغلبنا معاه واتهمنى انى مهمله ف اكلى عشان كدا مفيش لبن كافى وشتمنى وبهدلنى قدام اهله واهلى وانا قرفت من كل حاجة والدنيا اسودت ف وشى كان بيقعد يتريق عليا بشتايم وانا ماسكاه بحاول ارضعه ويقولى اعدلى واعملى وانتى هتموتيه وحرام عليكى وكلام من دا .. يوم السبوع قال لماما عاوزين نعزم اهله على غدا عشان النونو وابنى كان لسه مبيرضعش وهارى نفسه من العياط وبدأ يخس .. ماما انشغلت فى عمايل الأكل وانا كنت بنضف الشقة عشان الناس اللى جاية ومكنتش قادرة وتعبانة وبعد ماالناس مشت بهدلنى ومسح بكرامتى الأرض عشان رضاعة ابنى .. تانى يوم كان مسافر وقال لماما انا مش عارف اسافر ازاى واسيب ابنى مع واحدة مهمله معندهاش قلب طنشت كلامه وانا بتقطع من جوايا واول مامشى روحت بإبنى للدكتور عشان لو مفيش امل لرضاعة طبيعى اديلة صناعى روحنا لمركز طبى متخصص فى الأطفال حديثى الولادة فى القاهرة وقالنا ان الطفل عنده عيب خلقى مانعه من الرضاعه ومحتاج عملية بعد فترة ويرضع صناعى وتلحقوه لأنه بينتهى سلمت امرى لربى ووقتها مكنتش طايقة جوزى ولا بكلمه كان بيكلم امى يطمن على ابنه وماما كانت بتضحك عليه وتقوله كويس وبدأ يرضع عشان تسكته وخلاص .. والمشكلة عدت وعرفته وسكت ولا اعتزرلى ولا اى حاجة وانا كمان مجبتش سيرة لحد عشان ميزهقش قولت اكيد بينه وبين نفسه بيلوم نفسه بس تكبره مانعه وعدت الأيام وكل يوم مشكلة جديدة وكل دا وهو مسافر بيتهمنى حاليا بقلة اهتمامى بيه وانه زهق وعاوز ينفصل وانا بردة مهانش عليا العشرة وقولتله هتغير وهعملك اللى انت عاوزة قالى انتى بتقولى كدا من اول مااتجوزنا ومفيش تغيير وانا هلاقى احسن منك ميت مره وانا تعبت ومن انهاردة كل واحد ف حاله وهبعتلك انتى وابنك مصاريفكم وهبقى اطمن عليه من ماماتى اعتزرتلة كذا مره لاقيته بيسوء فها اكتر .. بعتله وقولتله انى موافقة ع الحل دا ودلوقتى مكلمنيش ولا رد عليا .. احنا فى بلد ريفى تبع القاهرة وخايفة من الناس وشكلى لأننا اسره محترمه وف نفس الوقت حاسة بإرتياح للأنفصال رغم انى اوقات بلوم نفسى واوقول ممكن انا فعلا نكدية وهو عنده حق وانا بضيع نفسى واقول الم الدور معاه تانى وانا متأكدة انى لو كلمت اهله الدور هيتلم وعادى بس اكيد المشاكل مش هتخلص ياايما هو يتغير ويرحم بيا شوية ياايما انا ابقى ملاك ف كل حاجة واعمله كل حاجة >> تنصحوني بإيه ؟؟
